استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی
استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی
علی گودرزیان/سیمره: در آستانهی بزرگداشت سیو سومین سالگرد انقلاب شکوهمند مردم ایران ایران هستیم، انقلابی که به مردمیترین انقلاب جهان، توصیف شد. انقلابی که به استبداد رضاخانی و دیکتاتوری پهلوی پاسخی دندان شکن داد، انقلابی که به تحقیر انسان، مسخ هویتِ انسانی، نه گفت! انقلابی که شکنجه، شکنجهگران ساواک را برملا ساخت. انقلابی که زور، تهدید و اعدام رژیم سرکوبگر پهلوی را به باد تمسخر گرفت.
ملتی که دوهزار و پانصد سال تجربهی استبداد را با گوشت و خون و استخوان، حس کرده بود و در طول تاریخ به شکل جنبشها، طغیانها و قیامها، بارها آزادیخواهی و سلطهگریزی خود را فریاد کرده بود و از یکصد و پنجاه سال پیش به شکلی جدی این خواستههای «مشروع» خود را به گوش همه رسانیده بود سرانجام در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به آرزوی دیرینهی خود رسید!
این آرزو و آرمان دیرینهی مردم در شعار نمادین « استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» تبلور یافت، « استقلال» یعنی آزادی فردی، یعنی به رسمیت شناختن هویت انسانی، کرامت انسانی، یعنی ارزش قایل شدن حکومت برای حریم شخصی مردم، یعنی این که فرد آزاد باشد که بیندیشد، بیان کند، بپوشد، بیاشامد، تنها به شرط به این که برای آزادی دیگران مزاحمت ایجاد نکند.
و «آزادی» یعنی استقلال ملی، یعنی ملت ایران برای تصمیمگیری چشم به چشم بیگانگان نداشته باشد، برای تصمیمگیری در انتخاب روش و آیین زندگی و زیستن از کسی اجازه نگیرد، به خویش پایبند باشد و هیچ بیگانهای حق نداشته باشد نوع نگاه خود را بر ایشان تحمیل نماید.
استقلال یعنی این که ملت ایران در مجلسش تبلور یابد و « مجلس نماد خواست عموم مرد تلقی شود و در « راس امور» قرار گیرد و برای ملت قوانینی منطبق بر فرهنگ و دینشان مصوب نماید.
و اما «جمهوری اسلامی» که آمیختهای از دو واژهی جمهور یعنی مردم و اسلامی یعنی دین رسمی کشور است خود میتواند برای جهان سرفصلی از زیباترینها باشد. مردمی اندیشمند و آزاد در قالب ملتی مستقل میتواند با توجه به آیین و شریعت اسلام در جهانی مدرن قوانین مدرنی برای زیستن تجربه کند، چه چشمانداز قشنگ و ستودنی و زیبایی میتواند داشته باشد.
چقدر در این آیینه میتوان انسان خسته از پوچگرایی و مادهاندیشی و خداگریزی این عصر را به ساحل یک زندگی همراه با آزادی و معنویت و پیشرفت هدایت کرد. برای این نگاه « خدامدارانهی انسان محور» در طول تاریخ ایران تلاشها و جانفشانیها زجرها و فریادهای زیادی کشیده شده است.
خوب است در هر حال این شعار بسیار زیبای « استقلال ، آزادی، جمهوری اسلامی» را در بکگراند (پسزمینه) زندگی خود داشته باشیم و پس از گذشت سی و اندی از این انقلاب شکوهمند هنوز که هنوز است یاد و خاطرهی شهیدان راه استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی را گرامی بداریم.
پس از ۳۵ سال نیز از خود بپرسیم که ما تا چه اندازه آن آرمانهای زیبا و ستودنی را چراغ راه خود دانسته و تا چه اندازه توانستهایم خود و کارکرد خود را با آن آرمانهای زیبا منطبق سازیم