نرخ بیعاری بالا در اعلام نرخ بیکاری پایین!
نرخ بي عاري بالادراعلام نرخ بيكاري پايين
شهرام شرفی/گفتگوي لر:مدتی قبل، استاندار محترم و برخی از معاونان ایشان اعلا م کردند که نرخ بیکاری در لرستان کاهش یافته است. استاندار محترم گفت که تعهد اشتغال برای لرستان در سال ۹۰ برابر با ۵۴ هزار شغل بوده که ما بیش از ۶۰ هزار فرصت شغلی ایجاد کردهایم( به طور دقیق ۶۹ هزار فرصت شغلی). نمیدانم چه اصراری از طرف برخی از مدیران استانی برای «نفی واقعیت» وجود دارد؟! چرا واقعیتهای لرستان را نمیخواهیم بپذیریم و ببینیم؟ همه میدانیم که مرکز آمار ایران نرخ بیکاری در لرستان در سال ۹۰ را دقیقاً ۲/۱۹ اعلام کرده که بعد از استان تازه تأسیس البرز (با نرخ بیکاری ۳/۱۹ درصد) در جایگاه دوم کشور هستیم! استاندار محترم همچنین گفته بود که نرخ اول بیکاری برای لرستان در کشور را قبول ندارم.درست میگویند؛ ما بعد از استان البرز در مقام دوم ایستادهایم! با اختلاف یکدهم درصد! جالب اینجاست که بسیاری از مهاجران استان البرز نیر هماستانیهای خودمان هستند که برای پیدا کردن کار و شغلی آبرومندانه به آنجا مهاجرت کردهاند! متأسفانه برخی از مدیران استانی برای اینکه نشان دهند همه چیز مطلوب و ایدهال است بدون احساس پاسخگویی به افکار عمومی، اصرار در این دارند که واقعیتهای تلخ محرومیت لرستان را بپوشانند و از انعکاس رویدادهای واقعی استان ما به مقامات بالا طفره روند! اساساً نرخ بیکاری در کشور ما با چالشهایی جدی مواجهه است؛ زیرا شفافیت در معنی «شاغل» وجود ندارد و تعریف شغل نیز جای بحث فراوان دارد. مثلاً معلوم نیست که قشری وسیع از جامعهی ما مانند زنان خانهدار جزو شاغلین هستند یا بیکاران؟ آیا دانشجوها، شاغل تعریف میشوند یا بیکار؟ آیا سربازان، شاغل هستند یا بیکار؟ در کشور ماست که بسیاری از کارشناسان اقتصادی نسبت به واقعی بودن نرخ
رسمی بیکاری، بدبین هستند و نرخ بیکاری را بسیار بالاتر از آمارهای رسمی اعلام شده میدانند! یادم میآید یکبار آقای رحیمینسب( نمایندهی خرمآباد در مجلس) در سال ۸۹ اعلام کرده بود که نرخ بیکاری در لرستان بالغ بر ۴۰ درصد است که البته این آمار نیز با واقعیات قابل مشاهده، تناسب چندانی ندارد. حال باید یک سؤال مهم از استاندار محترم و معاونان ایشان داشت که اولاً به مردم بگویید که شاغل از نظر تعریفهای رسمی شما به چه کسی گفته میشود؟ آیا اگر کسی، «وامی» از بانکی گرفت یا مثلاً هفتهای یک ساعت به طور پارهوقت کار کرد شاغل تعریف میشود؟ لااقل به مردم بگویید تعداد ۶۹ هزار فرصت شغلی را در کجا ایجاد کردهاید؟ این تعداد شغل را به صورت مصداقی برای مردم بیان کنید! شغل یعنی درآمد پایدار همراه بیمهی پایدار شغلی. شغل یعنی اینکه فرد، امنیت شغلی داشته و برای آینده و دوران کهنسالیاش هیچگونه اضطرابی نداشته باشد؛ وگرنه اگر ملاک را ثبتنام برای «وام اشتغال» یا «وام تعاونی» یا هفتهای یک ساعت کار بدانیم در این صورت، استان لرستان وضعیتی ایدهآل و رؤیایی از نظر نرخ اشتغال در کشور داراست!(که با همین شاخص هم وضعیتمان وخیم است!) در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، نرخ بیکاری «یو ۶» را نیز حساب و اعلام میکنند. این نرخ بیکاری جدید، همان چیزی است که به احساس عمومی مردم نزدیکتر است و قابل باورتر. در این نرخ بیکاری، مشاغل پارهوقت و اینکه هفتهای یک ساعت کار کنید به عنوان شغل تعریف نمیشوند و حتا سربازان و زنان خانهدار و دانشجویان نیز جزو بیکاران حساب میشوند؛ بنابراین در اینگونه کشورها دو نوع نرخ بیکاری دارند که به صورت مرتب به مردم و آیا مشاغل پارهوقت را میتوان شغل تعریف کرد؟ به خاطر همین شیوهی آمارگیری
نخبگان اقتصادی اعلام میکنند: یکی همان نرخ بیکاری رسمی است که مصداق آن د ر مرکز آمار خودمان نیز اعلام میشود و دیگری نرخ بیکاری« یو۶» که واقعیتر از نرخ بیکاری رسمی و متعارف است. به هر روی، مسئولان استانی باید بر اساس مشاهدات روزمرهی زندگی مردم، برنامهریزی کنند نه اینکه اصرار داشته باشند به آمارهای رسمی بپردازند(اگرچه در تحلیل آن آمارها نیز وضعیت لرستان در زمینهی نرخ بیکاری همواره نامطلوب بوده است!) آمارها باید متناسب با «هستها» باشد و نه متناسب با «بایدها»! با رؤیاپردازی نمیتوان لرستان را از محرومیت خارج کرد. باید در گام نخست، مشکل را قبول کرد و بعد با نگاهی کارشناسی برای حل آن راهحل ارائه داد. در حالی مسئولان ارشد استان از ایجاد ۶۹ هزار فرصت شغلی در سال ۹۰ سخن میگویند که روز به روز بر بیکاران دانشگاهی در لرستان افزوده میشود و حتا به گفتهی نمایندگان استان نیز بیشترین مطالبهی مردم در مراجعات حضوری، رفع بیکاری و ایجاد اشتغال پایدار است. نیازها، مطالبات و مشکلات مردم، «ملاک ومعیار» است نه آن چیزی که روی کاغذ قرار است بخوانیم! امید است نمایندگان جدید استان نیز این مشکلات مردم استان را ببینند و آیینهی انعکاس مشکلات مردم مناطق محروم به «بالانشینان سیاسی» باشند و مراقب باشند که در دام آمارهای کاغذی بدون پشتوانهی «واقعیت اجتماعی» نیفتند! آیا نواختن بر «طبل بیعاری بیکاری پایین» در لرستان پایان مییابد؟!