ندای لرستان

استان لرستان یکی از استان‌های بسیار مستعد و در عین حال توسعه نیافته و محروم کشور است. تجربه نشان داده است که طلسم محرومیت لرستان قرار نیست به این زودی‌ها شکسته شود چون هر  کدام از مسئولان محلی و کشوری در این باره سخن گفته‌اند آن را ریشه‌‌دار دانسته و برای رفع آن فقط قول داده‌اند . البته قولهای که بسیاری از آنها هیچ وقت عملی نشده و به رویاهای محقق نشدنی برای مردم لرستان تبدیل شده‌اند .

در این بین بعضی از مسئولان تمایلی به طرح مسئله محرومیت لرستان ندارند ولی با این حال محرومیت در این استان اینقدر آشکار است و دارای شواهد از روز روشن‌تر، که انکار آن نشانه نابهنجاری منبع سخن تلقی خواهد شد. یکی از جلوه‌های فوق‌العاده آشکار محرومیت لرستان تیم تازه راه یافته به لیگ برتر "گهر دورود" است. این تیم نه با اتکا به امکانات مالی درخور بلکه فقط با اتکا به غیرت، پشتکار و ازخود گذشتگی بازیکنان، مربی و مسئولان اجرایی خود و حمایت مردمی  مردم درود و نیز لرستانی‌های دیگر توانست در کمال ناباوری در بین تیم‌های بسیار برخوردار، خود را به لیگ برتر برساند. حرف و حدیث‌های بعد از صعود این تیم که  رسانه‌ها به آن لقب"نماینده قوم لُر" داده‌اند موجب سرخوردگی مردم لرستان شد. قبل از شروع بازی‌های لیگ برتر  در حالی که همه تیم‌ها  به سرعت در حال آماده سازی خود بودند یک روز سخن از انتقال تیم به خراسان رضوی و اصفهان و روز دیگر صحبت از عدم وجود امکانات مورد تایید فدارسیون برای انجام بازیهای آن دردرود و لرستان بود.

استاندار  به این مقوله ورود پیدا کرد ولی مشکلی حل نشد، مسئولان کشوری قول مساعدت دادند ولی باز مشکلات حل نشده باقی ماند و بازیکنان و طرفداران این تیم که حالا دیگر به جای چند هزار نفر، میلیونی شده بودند در استرس و آشفتگی ذهنی به سر می‌بردند. بازی‌های لیگ شروع شد و "گهر دورود " لقب های  جدیدی پیدا کرد که  جالب و پر معنی ترین آنها "تنها تیم آوره  لیگ برتر ایران" بود . بله گهر دورود به دلیل عدم برخورداری درود،خرم‌آباد ، بروجرد و کل استان  لرستان از حداقل امکانات ورزشی ،"خانه به دوش" شد و  مجبور است در هر بازی کو له خود را در زمین یکی پهن  کند یکبار در کرج و بار دیگر در تهران. این وضعیت باعث شد که بار دیگر لرستان باعث شود  یک رکورد دیگر  به افتخارات ایران !! افزوده شود، افتخاری که به گفته کارشناسان فوتبال  در دنیا سابقه ندارد و آن انجام بازی خانگی گهر دورود در مقابل تیم مدعی قهرمانی و کاملا برخوردار پرسپولیس تهران  نه در زمین خود و نه در یک زمین بی طرف بلکه در زمین حریف بود. بله گهر دورود در این نادرترین بازی 40 میلیون هم بابت انجام بازی به ورزشگاه حریف داد تا طرفداران این تیم که در آن هفته به محرومیت از حضور تماشاگر در بازی خانگی محکوم شده بود طعم محرومیت را نچشند و خیالی آسوده به حمایت از تیم خود بپردازند‌، لیزر در چشم دروازه بان گهر بیندازند و داور نیز با کمترین هزینه برد گهر را تبدیل به مساوی کند و یک بار دیگر لرستانی‌ها حق خود را "پایمال شده"ببینند.

این تيم تازه صعود كرده لرستاني، ناچار است براي ميزباني از رقبايش، آواره تهران و كرج باشد و ناز این و آن را بکشد و طرفداران این تیم برای حمایت از تیم محبوب خود رنج پیمودن کیلومترها راه را به جان بخرند، چون مسوولان ورزش اين مملكت وقتش را نداشته‌اند و يا اولويت‌شان نبوده براي اين خطه 2 میلیون نفری از خاك  ایران و سرزمینی که مردمانش برای صیانت از ایران خون دل‌ها خورده‌اند‌، ورزشگاه بسازند. در این خصوص جالب است بدانیم که در برخي استان‌ها مثل سيستان و بلوچستان و ايلام که حتی تيم ليگ دسته اولي هم ندارد و برخی از آنها جمعیت کل استان‌شان به اندازه جمعیت فقط مرکز استان لرستان هم نیست ورزشگاه 15 هزار نفري ساخته شده اما در لرستان نه تنها نساخته‌اند بلکه در حال حاضر هم براي تکميل ورزشگاه‌های موجود کمک نمي‌کنند. آری این است قصه محرومیت و مظلومیت لرستان، دورود و تیم گهر درود........ آیا این محرومیت قابل انکار است؟

دکتر کیانوش زهراکار/لور:یکی از جلوه‌های فوق‌العاده آشکار محرومیت لرستان تیم تازه راه یافته به لیگ برتر "گهر دورود" است. این تیم نه با اتکا به امکانات مالی درخور بلکه فقط با اتکا به غیرت، پشتکار و ازخود گذشتگی بازیکنان، مربی و مسئولان اجرایی خود و حمایت مردمی مردم درود و نیز لرستانی‌های دیگر توانست در کمال ناباوری در بین تیم‌های بسیار برخوردار، خود را به لیگ برتر برساند. حرف و حدیث‌های بعد از صعود این تیم که رسانه‌ها به آن لقب"نماینده قوم لُر" داده‌اند موجب سرخوردگی مردم لرستان شداستان لرستان یکی از استان‌های بسیار مستعد و در عین حال توسعه نیافته و محروم کشور است. تجربه نشان داده است که طلسم محرومیت لرستان قرار نیست به این زودی‌ها شکسته شود چون هر  کدام از مسئولان محلی و کشوری در این باره سخن گفته‌اند آن را ریشه‌‌دار دانسته و برای رفع آن فقط قول داده‌اند . البته قولهای که بسیاری از آنها هیچ وقت عملی نشده و به رویاهای محقق نشدنی برای مردم لرستان تبدیل شده‌اند .

در این بین بعضی از مسئولان تمایلی به طرح مسئله محرومیت لرستان ندارند ولی با این حال محرومیت در این استان اینقدر آشکار است و دارای شواهد از روز روشن‌تر، که انکار آن نشانه نابهنجاری منبع سخن تلقی خواهد شد. یکی از جلوه‌های فوق‌العاده آشکار محرومیت لرستان تیم تازه راه یافته به لیگ برتر "گهر دورود" است. این تیم نه با اتکا به امکانات مالی درخور بلکه فقط با اتکا به غیرت، پشتکار و ازخود گذشتگی بازیکنان، مربی و مسئولان اجرایی خود و حمایت مردمی  مردم درود و نیز لرستانی‌های دیگر توانست در کمال ناباوری در بین تیم‌های بسیار برخوردار، خود را به لیگ برتر برساند. حرف و حدیث‌های بعد از صعود این تیم که  رسانه‌ها به آن لقب"نماینده قوم لُر" داده‌اند موجب سرخوردگی مردم لرستان شد. قبل از شروع بازی‌های لیگ برتر  در حالی که همه تیم‌ها  به سرعت در حال آماده سازی خود بودند یک روز سخن از انتقال تیم به خراسان رضوی و اصفهان و روز دیگر صحبت از عدم وجود امکانات مورد تایید فدارسیون برای انجام بازیهای آن دردرود و لرستان بود.

استاندار  به این مقوله ورود پیدا کرد ولی مشکلی حل نشد، مسئولان کشوری قول مساعدت دادند ولی باز مشکلات حل نشده باقی ماند و بازیکنان و طرفداران این تیم که حالا دیگر به جای چند هزار نفر، میلیونی شده بودند در استرس و آشفتگی ذهنی به سر می‌بردند. بازی‌های لیگ شروع شد و "گهر دورود " لقب های  جدیدی پیدا کرد که  جالب و پر معنی ترین آنها "تنها تیم آوره  لیگ برتر ایران" بود . بله گهر دورود به دلیل عدم برخورداری درود،خرم‌آباد ، بروجرد و کل استان  لرستان از حداقل امکانات ورزشی ،"خانه به دوش" شد و  مجبور است در هر بازی کو له خود را در زمین یکی پهن  کند یکبار در کرج و بار دیگر در تهران. این وضعیت باعث شد که بار دیگر لرستان باعث شود  یک رکورد دیگر  به افتخارات ایران !! افزوده شود، افتخاری که به گفته کارشناسان فوتبال  در دنیا سابقه ندارد و آن انجام بازی خانگی گهر دورود در مقابل تیم مدعی قهرمانی و کاملا برخوردار پرسپولیس تهران  نه در زمین خود و نه در یک زمین بی طرف بلکه در زمین حریف بود. بله گهر دورود در این نادرترین بازی 40 میلیون هم بابت انجام بازی به ورزشگاه حریف داد تا طرفداران این تیم که در آن هفته به محرومیت از حضور تماشاگر در بازی خانگی محکوم شده بود طعم محرومیت را نچشند و خیالی آسوده به حمایت از تیم خود بپردازند‌، لیزر در چشم دروازه بان گهر بیندازند و داور نیز با کمترین هزینه برد گهر را تبدیل به مساوی کند و یک بار دیگر لرستانی‌ها حق خود را "پایمال شده"ببینند.

این تيم تازه صعود كرده لرستاني، ناچار است براي ميزباني از رقبايش، آواره تهران و كرج باشد و ناز این و آن را بکشد و طرفداران این تیم برای حمایت از تیم محبوب خود رنج پیمودن کیلومترها راه را به جان بخرند، چون مسوولان ورزش اين مملكت وقتش را نداشته‌اند و يا اولويت‌شان نبوده براي اين خطه 2 میلیون نفری از خاك  ایران و سرزمینی که مردمانش برای صیانت از ایران خون دل‌ها خورده‌اند‌، ورزشگاه بسازند. در این خصوص جالب است بدانیم که در برخي استان‌ها مثل سيستان و بلوچستان و ايلام که حتی تيم ليگ دسته اولي هم ندارد و برخی از آنها جمعیت کل استان‌شان به اندازه جمعیت فقط مرکز استان لرستان هم نیست ورزشگاه 15 هزار نفري ساخته شده اما در لرستان نه تنها نساخته‌اند بلکه در حال حاضر هم براي تکميل ورزشگاه‌های موجود کمک نمي‌کنند. آری این است قصه محرومیت و مظلومیت لرستان، دورود و تیم گهر درود........ آیا این محرومیت قابل انکار است؟