کوچکشماری بحران جاده!
شهرام شرفی/سیمره: همیشه یک خبر ثابت در میان خبرها دیده میشود؛ خبر تصادفات جادهای منجر به مرگ! برایمان خبری عادی شده و روتینه. تازه، با آب و تاب هم بیانش میکنیم! همین چند روز پیش بود که دو حادثهی رانندگی در ازنا رخ داد و ۵ نفر کشته شدند (خبرگزاریها،۱۶/۶/۹۱). هر هفته منتظر شنیدن خبر تصادفات مرگبار در جادههای لرستان هستیم. گاهگاهی در خبرها میشنویم که در درگیرهای کشور سوریه و به دلیل خشونتهای داخلی، تا الان بیش از ۲۰ هزار نفر کشته شدهاند. از این خبر ناراحت میشویم و تأسف میخوریم. ولی فراموش کردهایم که در کشور خودمان نیز سالانه، ۲۰ هزار نفر به دلیل تصادفات جادهای کشته میشوند. مُردن، مردن است؛ فرقی نمیکند چه با اسلحه و چه به دلیل تصادفات جادهای! بنابراین ما هم به نوعی بحران کشتهشدن شهروندان را داریم که باید فکری اساسی برایش بکنیم. خودتان حساب کنید: سالی ۲۰ هزار نفر کُشته در جادههای کشور!
معمولاً علت این تصادفات نیز یا راننده است یا مهندسی جاده و یا نقص خودرو. عامل انسانی در همه جای دنیا وجود دارد که البته باید با آموزش درست، نقش این عامل را کم کنیم. مسألهی اساسی در کشور ما، جاده و خودروست. اگر خودرو ایمن باشد میزان مرگ و میر پایین میآید. جاده هم اگر استاندارد باشد تصادفات، بسیار کم میشود. مسئولان کشوری و بهویژه استانی، باید روی این مسئله کار کنند. قرار بود پلیس نگذارد خودرویهای فاقد کیسهی هوا، پلاکگذاری شوند؛ اما متأسفانه این «اقدام خوب»، مدام به تأخیر میافتد. سطح ایمنی خودروهای داخلی هم که جای بحث دارد! متأسفانه فکر میکنیم که تولید ملی یعنی اینکه هر کالایی که دوست داریم تولید کنیم و به خوردِ ملت بدهیم! کیفیت را فدای کمیت کردهایم. تولید ملی، آرمانی خوب است به شرطی که «کیفیتی فراملی» داشته باشد؛ یعنی بتوانیم با اجناس خارجی رقابت کنیم. ما باید به فکر بازارهای بینالمللی باشیم و نه فقط بازارهای داخلی. خودرویی که تولید میکنیم باید بتواند با خودروهای خارجی رقابت کند؛ نه اینکه جان آدمها را در جادهها بگیرد!
ای کاش دولت، تمرکزش را در این ۸ سال فقط روی این مسأله میگذاشت. اگر جادهها و ایمنی خودروها مناسب باشد میتوانیم هر سال از کشته شدن ۲۰ هزار انسان جلوگیری کنیم. مسئلهی مهم، مرگ و میر شهروندان است و مسألهای کماهمیت نیست. همین جادهی خرمآباد به کوهدشت را در نظر بگیرید که چقدر کشته داده است؟! سرانجام هم شد جزء طرحهای مهر ماندگار و قرار است چهار بانده شود؛ امیدواریم همهی استانداردهای جادهسازی در آن رعایت شود و «سَمبلبازی» نشود.
نمایندگان استان لرستان باید در رابطه با کیفیت خودروهای ساخت داخل، پیگیر باشند. از وزارت صنایع بخواهند که استانداردهای جهانی را رعایت کند. استان لرستان همواره از قربانیان تصادفات جادهای بوده است. تولید داخلی به چه قیمتی؟ به قیمت مرگهای دلخراشِ جادهای؟! مفهوم امنیت فقط به این نیست که کسی با سلاح گرم یا سرد کشته نشود؛ وقتی سالانه، ۲۰ هزار کشته میدهیم یعنی «امنیت جادهای» نداریم؛ این نوع امنیت، کمتر مورد توجه مسئولان و رسانهها قرار گرفته است. آیا در طول یک سال، همین تعداد کشتهشده با سلاح گرم یا سرد داریم؟ بنابراین نباید نسبت به «بحران جاده» بیتفاوت باشیم؛ بحرانی که هر سال، ۲۰ هزار شهروند را به کام مرگ میفرستد.
رشد اقتصادی باید همگام با صیانت از سلامت و حیات شهروندان باشد. نمیشود به هر قیمتی رشد اقتصادی داشت. درآمدهای خودروسازی، بخشی از رشد اقتصادی ماست که باید در جهت رفاه شهروندان باشد. مجلس، رسانهها و مسئولان اجرایی و انتظامی همیشه باید حقوق شهروندی را در نظر داشته باشند. ما حق داریم که جادههایی استاندارد و خودروهایی ایمن داشته باشیم. وقتی نسبت به جان انسانها بیتفاوت میشویم دیگر نمیتوانیم ادعای «عدالتورزی» کنیم. عدالت یعنی طوری برنامهریزی کنیم که شهروندان، بدون اضطراب از مرگ و با خیالی آسوده، از مکانی به مکان دیگر رانندگی کنند. رشد اقتصادی همراه عدالت یا رشد اقتصادی بدون عدالت؟ پرسش اساسی همین است!