ندای لرستان

خشت اول: نیروی انسانی- گزینش و استخدام – تخصص و مهارت

یکی از مهمترین مقولات مربوط به اداره و پیشبرد کارها برای نیل به اهداف و در نهایت پیشرفت در هر سازمان و مجموعه‌ای مقوله‌ی نیروی انسانی متخصص و ماهر است که از طریق جذب و استخدام و سایر ساز و کارهای معمول صورت می‌گیرد. اما متاسفانه صدا وسیمای استان لرستان در انجام آن مغفول مانده و بدون رعایت فاکتورهای لازم و تخصصی مربوط به این حرفه بسیار بسیار مهم اقدام به گماردن افرادی در این ارگان نموده  و هنوز هم که هنوز است پس از سال‌ها فعالیت در این سازمان شخصیت و قالب و رنگ و بوی این سازمان را نگرفته‌اند و باید اذعان کرد فاقد نخستین فاکتورها که همانا داشتن ظاهر مناسب و صدای مناسب که جزء بدیهی‌ترین و ابتدایی‌ترین المآنها برای یک نفر کادرو مجری و گزارشگر و ....... می‌باشد است. صدای نا‌مناسب بسیاری از مجریان و میمیک نامناسب صورت بسیاری از خبرنگاران و مجریان صدا و سیمای استان  را در بسیاری از برنامه‌ها هم اکنون هم شاهد و ناظر هستیم.

پیرو همین مطلب باید اضافه کرد که مشخص نیست نیروی انسانی صدا وسیمای استان لرستان طبق چه مکانیسم و کانالی قابلیت ورود به این ارگان را پیدا کرده‌اند؟ طی این سال‌ها هیچ‌گاه اگهی استخدام و آزمون استخدام  برای سنجش تخصص و مهارت افراد جهت استخدام و فعالیت در این قلب و مرکز متحول کننده جامعه را شاهد نبوده‌ایم. این امتحان و آازمون کی و کجا به عمل امده است؟ چه تعداد شرکت کننده داشته است؟ چه کسانی موفق به احراز شرایط شده‌اند ؟ کسی خبر ندارد. چون اصلا آزمون و اگهی استخدامی در کار نبوده است.

این وضعیت زمانی بیشتر ناراحت کننده می‌شود که به این بیندیشیم نزدیک به 3 ماه پیش ساعات برنامه‌های این سازمان به 20 ساعت افزایش یافت و به این دلیل ما شاهد افرادی با چهره‌های جدید در پشت قاب تلویزیون‌هایمان شدیم اما هنوز هم برای‌مان سوال که از چه طریق موفق به انجام فعالیت در صدا وسیمای استان شده‌اند؟

آتش بی‌تخصصی و عدم شایستگی بیشتر کارکنان این سازمان به دلایلی که در بالا به آن اشاره شد دامان تولیدات و برنامه‌های اندک آنرا گرفته که این مسئله در نوع فیلمبرداری و گریم افراد و موضوعات برنامه‌ها و پخش فیلم‌های سینمایی و سریال‌های دست چندم و آبکی و......به وضوح دیده می‌شود.

خشت دوم: صدا و سیمای استان آیینه تمام نمای فرهنگ بومی لرستان

این مرکز در حالی این شعار را سرمی‌دهد که نه تنها به مقوله فرهنگ بومی بلکه به طور کلی رابطه خوبی با فرهنگ ندارد. در این رابطه چند سوال به ذهن متبادر می‌شود که می‌توان به برخی از آنها اشاره داشت:

چرا در مورد واکاوی تخصصی موسیقی محلی که یکی از بارزترین مشخصه‌های قوم لر است اقدامی صورت نگرفته است و تنها به پخش آثار خوانندگان این دیار اکتفا کرده که تنها کار چند دکمه است و گاها تعریف و تمجیدهای تکراری که بیشتر شهروندان لرستانی و حتی خارج از استان بیشتر بر آنها اشراف دارند؟

چرا در مورد آداب و رسوم لرستان با آن همه رمز و راز نهفته در خود با دعوت از کارشناسان و جامعه شناسان و روانشناسان استانی و کشوری انچنان که در شان آنهاست پرداخته نشده است؟ مفاهیمی مانند( گل درو) و آن واقعیات نهفته در لابلای ان – مفهومی مانند ( گا کلمه ) که همان اصل هم افزاییست در علم مدیریت – مفهومی مانند( شیر وارک) که الان به یک اصل در اقتصاد بدل شده و کارشناسان سرمست از کشف آن در عین سادگی‌اند-مفهومی مانند (تاسو) که اوج و عظمت روح انسانی در جامعه لرستان را م‌یرساند - مفهومی مانند (کاسمسا) که تبلور مهر و محبت انسآن‌های این اقلیم به یکدیگر بوده است- مفهوم و فرهنگی به نام چل سرو( چهل سرود ) با آن همه غنا  و ......چگونه و چه اندازه در آیینه تمام نمای فرهنگ لرستان منعکس شده اند؟

طب سنتی و محلی لرستان که پزشکان هنوز از انجام آنها عاجزند چه جایگاهی در شبکه استانی افلاک دارد؟ چه مدت برنامه به این مقوله اختصاص داده شده است؟

چقدر در مورد (چالمه چالمه) کار شده است؟

آیا در مورد (پمله هر و ممله هر) و (باینه کش ) اقدامی شده است؟

چرا درمورد (باتزبی) و نیروی اعجاب انگیزش کار نشده است ؟

مطبوعات در شبکه استانی خومو (خودمون) چه جایگاهی دارند؟

آیا سهم ورزش لرستان در شبکه استانی فقط هفته ای نهایتا 2 ساعت است؟

روزانه یک فیلم سینمایی پخش می‌شود و یک فیلم سینمایی هم تکرار روز پیش است. یک سریال هم پخش می‌شود و یک سریال هم تکرار روز پیشین است که روی هم رفته می‌شود نزدیک به 5 ساعت و هفته‌ای 30 ساعت. حال این میزان ساعت را با میزان ساعت جایگاه ورزش و مطبوعات و امر کتاب خوانی و فرهنگ و..... مقایسه کنید‌. ان هم برای اثاری که بیشتر در زمره ی بی کیفیت ترین اثار سینما و تلویزیون از نظر بار اموزشی و پیامی و .....هستند.

یادمان نرفته زمانی که استاد سقایی در قید حیات و بستر بیماری بودند کمترین اشاره‌ای به آن نشد و در میان بهت و ناباوری همگان اثار این اسطوره پخش نمی‌شد تا اینکه این بزرگ غریبانه از میان ما رخت بربست و ان زمان صدا و سیمای استان تازه دریافت که او مروارید موسیقی قوم کاسیت بود.

این مرکز چگونه بدون اینکه پس از این همه سال فعالیت هنوز اقدام به پخش یک بخش خبری به زبان محلی نکرده است خود را آیینه تمام نمای لرستان میخواند؟

چرا  به زوایای پنهان تاریخ لرستان مثلا همین صد سال گذشته و تبعید و مرگ بسیاری از هم استانی‌هایمان در زمان رضاخان روشن نمی‌شود؟ این مسایل مهم‌تر است یا پخش سریال‌های بی کیفیت تولید صدا و سیمای استان اصفهان؟

گل‌های شادی عنوان برنامه‌ایست که ظاهرا این مرکز برای کودکان لرستانی ترتیب دیده است و مدتی است که از این مرکز پخش می‌شود. نکاتی را باید در مورد این برنامه یاداور شد و ان اینکه این برنامه برای کودکان لرستانی تدارک دیده شده است و لاجرم باید فاکتورها و دکور و پوشش و زبان و دیالوگ‌ها بر حسب شرایط روز جامعه و نیازمندی‌های جامعه لرستان در نظر گرفته شود. چطور می‌شود برای کودکان لر برنامه ساخت در حالی که زبان ان برنامه فارسی است؟ اگر قرار بر استفاده از اینگونه برنامه‌ها با این شرایط و ویژگی‌ها باشد مطمینا کودکان و اولیا آنها برنامه‌های کودک شبکه 1 و 2 را انتخاب می‌کنند که بسیار پخته‌تر و کارشناسی شده‌تر و بیشتر از برنامه کودک شبکه استان بر اساس اصول روانشناختی کودکان است. جالب اینجاست که دوتا از شخصیت‌های این برنامه به نام عمه و عمو لباس محلی پوشیده‌اند اما در کمال تعجب فارسی حرف می‌زنند (واقعا خنده‌دار است و البته بسیار بسیار ناراحت کننده). وجه تمایز برنامه کودک شبکه استان لرستان باید در نوع و هویت عناصر تشکیل دهنده آن باشد که با بومی گرایی این مهم دست یافتنی است و می‌توان در راستای تحقق بخشیدن شبکه استانی افلاک شبکه خومو گام برداشت.

خشت سوم:ضعف در تجهیزات و سخت افزارها:

نکته‌ای دیگر که مدتی است ذهن نگارنده را شخصا درگیر خود کرده است بحث سخت افزارها و تجهیزات صدا و سیمای استان است. برنامه چکامه که ساعت 22 از شبکه آموزش پخش می‌شود در بیشتر استان‌های کشور اجرا دارند. یکی از مواردی که در این برنامه نظرها را جلب می‌کند نحوه فیلمبرداری بسیار زیبا  و تجهیزات فیلمبرداری آن است که در بسیاری از برنامه‌های دیگر شاهد ان هستیم. با دیدن این صحنه‌ها ادمی به این اندیشه می‌کند که ایا صدا وسیمای استان داری اینگونه تجهیزات حداقلی برای ضبط این گونه برنامه‌ها هست ؟ یاد یکی از اخرین بازی‌های گهر درود در برابر پاس همدان در لیگ یک پارسال می‌افتم که به دلیل نبود دستگاه اس ان جی در صدا وسیمای استان پخش آن با مشکلاتی همراه شد .یاد این می افتم که این همه مردم برای میزبانی درود برای بازی‌های خانگی گهر تلاش می‌کنند. راستی اگر موفق بشویم و درود میزبانی موفق به اخذ ميزباني ليگ برتر شود آیا می‌توانیم آبروداری کنیم و با چند دوربین بازی‌ها را فیلم‌برداری کنیم ؟ دستگاه اس ان جی از کجا بیاوریم؟ دوربین‌های آسانسوری برای پشت دروازه‌ها از کجا بیاوریم؟ دوربین برای خطوط افساید داریم یا مثل بازی‌های چند سال پیش کوثر خرم‌آباد همه می‌ایستند یک منطقه؟

سازمان طویلی با پخش 20 ساعت سیما و بیشتر از 15 ساعت صدا ( در کل 35 ساعت ) در روز چرا باید برای تمام برنامه‌هایش  یک سرویس پیامک داشته باشد؟ مگر راه اندازی چند سرویس پیامک چقدر هزینه و همت و سلیقه را می‌طلبد؟

و هزاران چراها و ایاهای دیگر که ذهن مارا می‌رنجاند.

امیدواریم که شایسته سالاری و تخصص و دلسوزی بیشتر سرلوحه این سازمان قرار بگیرد و حاکم شود و مسولان این نهاد هر چه سریع‌تر با توجه به مطالب گفته شده شرایطی را فراهم کنند  تا بتوان در جامعه تحولی ایجاد کرد و در راستای شعار شبکه افلاک آیینه تمام نمای لرستان گام‌های جدی برداشت.

به امید ان روز