لطفا آمارهای خود را به « صفر » برسانید

 

حمزه رامین/ندای لرستان:فقر ، محرومیت ، عقب ماندگی ، توسعه نیافتگی و . . . واژگانی هستند که گویی استاد ازل تعمدا آنها را را بر لوح سرنوشت لرستان تا به ابد حک کرده است . انگار جوانان این دیار باید تا ابد در سایه فقر و نداری ، حسرت زندگی آبرومند و سرشار از رفاه و آرامش را داشته باشند و گویی دخترکان لر نیز محکوم به زندگی در کنار جوانانی هستند که یا آه در بساط ندارند یا تنها ممر درآمد آنان ، کارگری در خیابان های لوکس و شیک سعادت آباد است ؛ همان سعادت آبادی که با ولع تمام 17 پروانه نازنین را از دامن مادران زجردیده و دستان پینه بسته پدران مظلوم شان ربود و تا همیشه تاریخ ، داغی بزرگ بر قلب نحیف لرستان نهاد . انگیزه مکتوب کردن این سطور ، نوشتن در مورد بدبختی جوانان لر و یا پرپرشدن 17 لاله نازنین لرستانی نیست بلکه خبری است کوتاه که چندی پیش در هفته نامه وزین " اقتصاد لرستان " منتشر شد . تیتر خبر مذکور بدین شرح بود : " مدیر کمیته امداد پلدختر : 8936 نفر تحت حمایت کمیته امداد پلدختر هستند . " اقتصاد لرستان ، سه شنبه 14 تیر 90 ، سال سوم ، ش 55 ، ص 8

از همه شما خوانندگان گرامی تقاضا دارم که یک بار دیگر عدد بالا را ملاحظه کرده و آن را در مقیاس شهر کوچکی همچون پلدختر بنگرید .

کمیته امداد نهادی انقلابی است که در 14 اسفند سال 57 به فرمان حضرت امام ( ره ) برای کمک به مستضعفین و محرومان و حمایت از آنان جهت کسب استقلال مالی و بی نیازشدن از حمایت های دولتی شکل گرفت . شکی نیست که این نهاد ، از بدو تاسیس تاکنون منشا خدمات بسیاری بوده و هست ؛ حمایت از خانواده هایی که از نظر مالی با مشکل روبرو بوده ، حمایت از ایتام و خانواده های بی سرپرست و حتی بدسرپرست ، اقدامات حمایتی در قالب کلاس هاس آموزشی برای افراد تحت حمایت جهت فراگیری حرفه و مهارت و ورود به بازار کار و کسب درآمد از طریق کار و فعالیت و رهایی از وابستگی به نهادهای حمایتی و . . . تنها گوشه ای از خدمات ارائه شده توسط این نهاد است که همگان به خوبی از آنها مطلع بوده و جای بسی تقدیر و تشکر نیز دارد .

گرچه وظیفه طبیعی این نهاد حمایتی اقتضا می کند که تا حد ممکن ، محرومین و مستضعفین را تحت پوشش اقدامات حمایتی خود قرار دهد اما باید دانست که هرچه تعداد افراد تحت حمایت این نهاد بیشتر باشد ، از اوضاع بد اقتصادی جامعه حکایت دارد . اینکه در شهر کوچک و کم جمعیتی نظیر پلدختر جمعیتی بالغ بر 9000 نفر برای گذران زندگی به کمک های مالی و معنوی کمیته امداد وابسته اند نه تنها افتخار نبوده بلکه لکه سیاهی است درکارنامه متصدیان اقتصادی شهر پلدختر ، استان لرستان و حتی کل کشور ؛ زیرا اگر برنامه ریزی و سرمایه گذاری های این مسئولین در مسیر شکوفایی کار و تولید و ایجاد ثروت بود ، هرگز در شهر کوچکی همچون پلدختر با 9000 مددجو روبرو نبودیم . این در حالی است که وجود منابع عظیم نفت و گاز ، زمین های حاصل خیز کشاورزی ، رود پرآب کشکان ، مناظر بکر طبیعی و تاریخی و . . . در شهر پلدختر ، مجموعه ای بی نظیر برای سرمایه گذاری در بخش های مختلف و ایجاد شغل و به تبع آن تولید ثروت و بالابردن رفاه عمومی ، محسوب می شود که متاسفانه نه تنها از آنها به طرز بهینه ای استفاده نمی شود ، بلکه این پتانسیل های کم نظیر در سایه بی توجهی مسئولین محترم هرروز بدتر از روز قبل از فرصت های ناب به تهدیدهای بی شمار تبدیل می شوند که برآیند آن را در سخنان آقای خدایی رییس کمیته امداد این شهر می بینیم . ایشان در ادامه خبر مذکور این نکته را ذکر می کند که " 3236 " خانوار پلدختری تحت پوشش این نهاد حمایتی هستند . جا دارد از ایشان سوال شود که : " آقای خدایی ! مگر پلدختر چند هزار خانوار دارد که بیش از 3200 خانوار آن تحت پوشش هستند ؟ " اصلا بگذارید از کل مسئولین سوال کنیم که :

1-   چرا باید سهم پلدختر از منابع خدادای نفت و گاز ، تنها آلودگی آب و خاک و بیماری شهروندان پلدختری باشد ؟

2-   چرا سهم پلدختر از وجود رودخانه بزرگ کشکان ، فقط بلعیده شدن گاه و بیگاه جوانان مظلوم این دیار است که پس از گذشت بیش از 30 سال از انقلاب اسلامی ، هنوز یک استخر کوچک برای آب تنی و فرار از گرمای کشنده تابستان های پلدختر ندارند ؟

3-   چرا عایدی مردم پلدختر از وجود دشت های حاصل خیز ، تنها حسرت باریدن چند قطره باران برای سیراب شدن کشتزارهای دیم است ؟ آن هم با وجود رودخانه بزرگی نظیر کشکان که می تواند باعث رونق و آبادانی کشاورزی این منطقه باشد .

4-   چرا از کماکره – که به اعتقاد باستان شناسان یکی از 6 گنجینه بزرگ مکشوفه دنیاست – تنها اسمی برای پلدختر باقی مانده و دیگر هیچ ؟

5-   چرا پلدختر با داشتن جمعیتی جوان - که مهم ترین عامل در توسعه جوامع بوده و می تواند نیروی محرکه خوبی جهت به چرخش درآوردن چرخ تولید و اشتغال در این دیار باشد - تنها باید وارث حسرت ناشی از فرورفتن بی بازگشت یکی در شکم کشکان رود و پرپرشدن یکی دیگر در میان تکه های آهن اتومبیل ها بر اثر تصادف در جاده پلدختر – خرم آباد و اسیر شدن دیگری در چنگال مهیب و مخوف اعتیاد باشد ؟

6-   چرا. . .

7-   چرا . . .

  و هزاران چرای دیگر که هیچ کدام جوابی ندارند .

  شاید با پرسش های مطرح شده در بالا عمق فاجعه در پلدختر بهتر قابل لمس باشد . بی شک با وجود این همه پتانسیل کم نظیر در پلدختر ، آمار نه هزار نفری مددجویان این شهر قابل اغماض و چشم پوشی نیست و حاکی از چالش های فراگیر در حوزه معیشت مردم و وجود معضلات و ناهنجاری های اجتماعی نظیر فقر و بیکاری است لذا بازنگری هرچه سریع تر در برنامه ها و استراتژی های مسئولین محترم ضروری به نظر می رسد . در پایان باید گفت گرچه در ادارات و نهادهای دیگر هرچه آمار و ارقام ارائه شده بیشتر و درشت تر باشد ، نشان از قوت و قدرت آن نهاد بوده و از حرکت در مسیر صحیح حکایت دارد اما در مورد کمیته امداد ، عکس این موضوع صادق است ؛ به عبارت بهتر ، هرچه آمار و ارقام اعلام شده از طرف کمیته امداد " کمتر " باشد ، نشان از حرکت درست آن نهاد دارد .

پس روسای محترم کمیته های امداد ! لطفا آمارهای خود را به " صفر " برسانید .